بی انصافی نکنیم
تا زمان انتخابات پارلمانی ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ در مصر، یعنی همان انتخاباتی که منجر به اعتراضات مردم مصر و نهایتا سقوط حسنی مبارک شد، اخوان المسلمین به عنوان مهمترین گروه مخالف دولت و حزبی ممنوع که در مصر اجازه فعالیت نداشت، یک پنجم کرسی های مجلس (۸۸ کرسی) را در دست داشت
اعضای اخوان المسلمین با وجود ممنوعیت فعالیت، می توانستند به عنوان نامزدهای مستقل در انتخابات شرکت کنند. اگر چه هویت و وابستگی این افراد به اخوان المسلمین بر مردم مصر و دولت حسنی مبارک پوشیده نبود
اخوان المسلمین، ترور ناموفق جمال عبدالناصر، رئیس جمهور وقت مصر، را سازمان دهی کردند و همین موضوع باعث سرکوب عمده این سازمان و فرار اعضای آن به خارج از مصر شد. اما همچنان اعضای این گروه در داخل مصر فعالیت داشتند.
این گروه در ژانویه ۲۰۱۰ یعنی کمتر از یک سال مانده به آخرین انتخابات پارلمانی توانستند انتخابات داخل حزبی برگزار کنند و محمد بدیع را که یک چهره محافظه کار بود، به عنوان رهبر جدید خود معرفی کنند. جالب آنکه آقای بدیع یک استاد دانشگاه در مصر علیا بود و نه چهره ای در خارج از کشور مصر. اخوان المسلمین برای معرفی رهبر جدید در زمان دیکتاتوری حسنی مبارک کنفرانس خبری برگزار کردند و جشن گرفتند
خوان المسلمین در مجلس مصر از حق اظهار نظر و مخالفت برخوردار بودند. در مجلس در مورد ضرورت کناره گیری مبارک از انتخابات ریاست جمهوری آینده بحث و از مبارک انتقادات شدیدی می شد. محمد البرادعی، به عنوان یک مخالف حسنی مبارک، در صحنه سیاسی این کشور فعالیت می کرد و آزادانه علیه شخص اول مصر بیانیه صادر می کرد
حسنی مبارک به طور قطع و یقین یک دیکتاتور بدنام بود اما حتی در مورد او نباید بی انصافی کنیم!
